Τριφυλία: Νέες, με όνειρα αλλά και προβληματισμό για το μέλλον

Οι γυναίκες, από τη φύση τους, είναι αισιόδοξοι χαρακτήρες, δεν το βάζουν εύκολα κάτω, έχουν οργανωτικές ικανότητες που σε συνδυασμό με την εξυπνάδα, τη μεθοδικότητα και την επιμονή, φέρνουν αποτελέσματα! Όταν, δε, πρόκειται για νέες γυναίκες, οι οποίες διαθέτουν επιπλέον ομορφιά, φρεσκάδα, ζωντάνια και ορμή, τότε ο πιο υψηλός στόχος μπορεί να επιτευχθεί και το πιο τρελό όνειρο να πραγματοποιηθεί!

Στη σύγχρονη νεοελληνική πραγματικότητα, όπως τη ζούμε, στην εποχή της οικονομικής, πολιτικής, κοινωνικής κρίσης, την περίοδο
των ανατροπών και ριζικών αλλαγών σε όσα μέχρι πρότινος θεωρούνταν (και ήταν σε μεγάλο βαθμό) δεδομένα, μπορεί μια νέα γυναίκα, μια νέα κοπέλα να κάνει σχέδια για το μέλλον της; Να ονειρεύεται για τη ζωή της; Η οικονομική κρίση, η πολιτική και κυβερνητική αστάθεια, οι ραγδαίες και βίαιες (αναγκαστικές) αλλαγές έχουν επιφέρει αλλαγές στον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, την καθημερινότητα και έχουν συνέπειες στην ίδια τη ζωή των πολιτών. Πώς βλέπουν την κατάσταση στη χώρα μας και την Τριφυλία οι νέες γυναίκες; Πώς βλέπουν το μέλλον και τη ζωή τους; Αυτές τις ερωτήσεις θέσαμε τις δύο προηγούμενες μέρες σε νέες κοπέλες στην Τριφυλία, συζητήσαμε μαζί τους και παρουσιάζουμε στο «Θ» τη γνώμη τους:

Ειρήνη Νικολοπούλου από τη Χώρα (σπουδάζει Αισθητικός στην ΕΠΑ.Σ. Κυπαρισσίας): «Βλέπω ότι τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Η οικονομική κρίση όσο πάει και μεγαλώνει και έχει συνέπειες παντού, στην καθημερινότητά μας, στη ζωή μας. Είναι πολύ δύσκολα, είναι δύσκολοι καιροί. Σκέφτομαι τι θα γίνει, ανησυχώ για την επαγγελματική μου αποκατάσταση. Δουλειές δε βρίσκεις πλέον, έχει αυξηθεί πολύ η ανεργία και στην περιοχή μας. Είμαι πολύ απογοητευμένη από τη γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση. Έχω όνειρα, συνεχίζω να ονειρεύομαι, δεν ξέρω όμως αν θα μπορέσω με όλα αυτά που συμβαίνουν να τα πραγματοποιήσω».

Γωγώ Φωτοπούλου από τη Χώρα (σπουδάζει Αισθητικός στην ΕΠΑ.Σ. Κυπαρισσίας): «Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα και κάτι πρέπει να γίνει. Δε μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Είμαι πολύ προβληματισμένη για το μέλλον και την επαγγελματική αποκατάσταση και προοπτική μου. Αισθάνομαι απογοητευμένη και προδομένη από τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα, μέχρι σήμερα, που διαψεύδουν τις ελπίδες των νέων».

Χριστίνα Τσιμπλή από την Κυπαρισσία: «Είμαι προβληματισμένη για το μέλλον. Γιατί; Θα βρούμε δουλειά έτσι όπως τα έχουν κάνει; Δε νομίζω. Επιχειρήσεις και μαγαζιά κλείνουν, ανεργία στο φουλ, πώς να σχεδιάσεις για τη ζωή σου; Η κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή όλων μας και έχουμε αλλάξει συνήθεις και τρόπο ζωής. Έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας. Θα γίνει κάτι; Τί να περιμένουμε;» 

Μαρία Σκλάβου από την Ελαία: «Είναι αρκετά δύσκολα τώρα. Κάθε πέρυσι και καλύτερα, λέμε. Η κρίση έχει επηρεάσει πολύ τη ζωή, τους ανθρώπους γύρω μας, όλα είναι χάλια. Το μέλλον δε θα είναι όπως το επιθυμούμε εμείς, αλλά όπως το θέλουν άλλοι. Πιστεύω, θα κινούμαστε γύρω από τα “θέλω” των άλλων, των πολιτικών και δε θα κάνουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε εμείς. Είμαι προβληματισμένη, δεν ασχολούμαι με τα πολιτικά. Με απασχολεί κυρίως ο περίγυρός μου, η οικογένειά μου, οι συγγενείς μου, οι φίλοι μου, θέλω να είναι καλά και μετά και η δική μου αποκατάσταση, που δε θα κάνω, μάλλον, αυτό που θέλω, γιατί υπάρχουν δυσκολίες και ανεργία».

Μαρία Τσακανίκα από την Αυλώνα: «Θεωρώ ότι η κατάσταση είναι τραγική, δεν υπάρχει μέλλον ουσιαστικά. Με την κρίση που αντιμετωπίζουμε, δεν ξέρουμε τι θα γίνει αύριο, αν θα έχουμε δουλειά, πώς θα είναι η ζωή μας. Τα όνειρα έχουν χαθεί. Δεν υπάρχει τίποτα. Δεν υπάρχει επαγγελματική αποκατάσταση, καμία όμως, στο επάγγελμα που σκέφτομαι, την Ψυχολογία, οπότε μόνο το εξωτερικό σκέφτομαι, να φύγω στο εξωτερικό».

Ειρήνη Μαντέα από την Κυπαρισσία: «Το μέλλον στην Ελλάδα, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, είναι δύσκολο. Αφού τελειώσουμε και σπουδάσουμε, τουλάχιστον να έχουμε ένα πτυχίο και άμα δεν υπάρχει εδώ δουλειά, θα πάμε στο εξωτερικό. Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά να φύγω στο εξωτερικό, μετά τις σπουδές γιατί εδώ πέρα έχουν “τελειώσει” όλα τα επαγγέλματα, δε βλέπω κάποια προοπτική. Η κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή μας, αλλά μέχρι στιγμής όχι τόσο αρκετά όσο έχει επηρεαστεί η ζωή όσων ζουν σε μεγάλες πόλεις, όπως Αθήνα, Πάτρα κ.ά., αλλά όσο να ’ναι τη βιώνουμε όλοι. Προσπαθώ να βλέπω αισιόδοξα το μέλλον, ότι θα αλλάξουν προς το καλύτερο τα πράγματα, αλλά είναι πολύ δύσκολο».

Κατερίνα Γεμελιάρη από την Κυπαρισσία: «Η κρίση εδώ στην επαρχία δεν έχει φτάσει ακόμα με τον ίδιο βαθμό που είναι στην Αθήνα, επομένως δεν έχω αλλάξει συνήθειες στην καθημερινότητά μου. Θεωρώ όμως ότι τα πράγματα είναι αρκετά δύσκολα και όσο δεν υπάρχει κάποιος που θα αναλάβει την ευθύνη εξ’ ολοκλήρου να προχωρήσουμε μπροστά και να αλλάξει την κατάσταση, θα συνεχίσουν και θα γίνονται πιο δύσκολα. Προσωπικά, κάνω όνειρα, όχι με την ίδια συχνότητα ίσως, αλλά κάνω. Συνήθως μετά την παρακμή, έρχεται η ακμή, αλλά για να ’ρθει η ακμή πρέπει να πιστέψουμε σε εμάς. Δεν ξέρω αν ο νεοέλληνας μπορεί να πιστέψει στον εαυτό του».

Του Ηλία Γιαννόπουλουαπό το "ΘΑΡΡΟΣ"